Document Type : Research Paper
Authors
1 M.A. in Arabic Language and Literature, Ilam University, Ilam, Iran
2 Associate Professor of Arabic Language and Literature, Ilam University, Ilam, Iran.
3 Lecturer of Arabic Language and Literature, Ilam University, Ilam, Iran
4 Assistant Professor of Arabic Language and Literature, Ilam University, Ilam, Iran.
Abstract
Keywords
Main Subjects
بررسی نشانههای بلاغی سازندۀ مفهوم صلح و جنگستیزی در شعر سنان انطون بر اساس الگوی سهوجهی نشانه پیرس
زینب بساطی[1]
مینا پیرزادنیا [2]
مسلم خزلی [3]
نعمت عزیزی [4]
چكيده
نشانهشناسی ادبی نقش نشانههای زبانی را در خلق اثر ادبی بررسی میکند و با کشف ساختار دلالتی اثر، هستۀ معنایی آن را نمایان میسازد. چارلز سندرس پیرس از پیشگامان نشانهشناسی است که با ارائۀ الگوی سهوجهی خود برای نشانه، شیوۀ نقدی دقیقی برای تحلیل آثار ادبی ارائه میدهد. نشانه در دیدگاه او از تعامل میان سه جزء بازنمون، موضوع و تفسیر پدید میآید. سنان انطون شاعر عراقی است که صلح و جنگستیزی از پربسامدترین مضمونهای شعری در اشعار اوست و در خلق مضمونهای خود از نشانههای زبانی استفاده میکند. پژوهش حاضر میکوشد با تکیه بر نظریۀ نشانهشناسی پیرس نحوۀ شکلگیری نشانههای بلاغی مربوط به صلح و جنگستیزی را بیان کند و نقش سه جزء نشانه را در تکمیل مفهوم این نشانهها واکاوی کند. یافتههای پژوهش نشان میدهد که نشانهها در شعر انطون از مثلث بازنمون، موضوع و تفسیر تشکیل شده و در درون خود سه نشانۀ فرعی دارند. نخست نشانهای کیفی که چگونگی برخی رویدادهای مرئی را نشان میدهد و سپس با نشانهای جزئی و توصیف فضای متشنج و جنگزدۀ عراق و تجربههای عملی عراقیها دربارۀ بمباران، ویرانی، ترس و ناامنی گسترش مییابد و مفهوم آن با نشانهای کلّی و نگرش شاعر به مقولۀ جنگ و صلح تکمیل میشود.
کلیدواژهها: نشانهشناسی ادبی، نشانههای بلاغی، الگوی سهوجهی پیرس، سنان انطون، صلح و جنگستیزی.
[1] کارشناسی ارشد زبان و ادبیات عربی، دانشگاه ایلام، ایلام، ایران. basati.zei@gmail.com
[2] دانشیار زبان و ادبیات عربی، دانشگاه ایلام، ایلام، ایران. (نویسندۀ مسئول) pirzadnia@gmail.com
[3] مدرس زبان و ادبیات عربی، دانشگاه ایلام، ایلام، ایران. Moslem_khezeli@yahoo.com
[4] استادیار زبان و ادبیات عربی، دانشگاه ایلام، ایلام، ایران. n.azizi@ilam.ac.ir
تاریخ دریافت: 21/4/1403، تاریخ پذیرش: 29/07/1403