Document Type : Research Paper
Authors
Assistant Professor, Department of Ararbic Language and Literature, Farhangian University, Tehran, Iran
Abstract
Main Subjects
بررسی تداوم زمان در داستان مریم (س) در قرآن کریم بر اساس نظریه ژرار ژنت
رضوان باغبانی[1]
ناهيد نصيحت[2]
چکیده
زمان یکی از عناصر مهم و محوری در ساختار روایی رمان است. تمام آثار روایی در چارچوب زمان اتفاق میافتند. زمان پیونددهنده رویدادها، شخصیت ها و مکان هاست. ژرار ژنت، بزرگترین نظریهپرداز زمان در روایت، جامعترین پژوهش را در این زمینه ارائه کرده است. او زمان در روایت را با در نظر گرفتن سه مؤلفه «نظم، تداوم و بسامد» بررسی کرده است. در عنصر تداوم، سرعت روایت با دو نمود شتاب مثبت و شتاب منفی بررسی می شود. شتاب مثبت شامل تکنیک خلاصه و حذف، و شتاب منفی شامل تکنیک مکث توصیفی و گفتگو است. جستار پیش رو در صدد است تا با تکیه بر روش توصیفی ـ تحلیلی تداوم زمان روایی در داستان حضرت مریم (س) را بررسی نموده و چگونگی کاربرد تکنیکهای حذف، خلاصه، مکث توصیفی و گفتگو در این داستان را تبیین نماید. نتایج تحقیق حاکی از آن است که تکنیک گفتگو فضای وسیعی را در این داستان به خود اختصاص داده و به شتاب منفی سرعت زمان کمک کرده و درآشکار شدن ابعاد روانی مریم نقش برجسته ای داشته است. تکنیک خلاصه و حذف نقش قابل توجهی در شتاب مثبت سرعت روایت داشته و به ایجاز کلمات همراه با عمق معنا منجر شده اند. حضور تکنیک مکث توصیفی در این داستان بسیار کمرنگ است.
کلیدواژهها: روایت، زمان، تداوم، قرآن کريم، مريم (س).
[1] . استاديار گروه آموزش زبان و ادبیات عربی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران (نویسنده مسئول) r.baghbani@cfu.ac.ir
[2] . استاديار گروه آموزش زبان و ادبیات عربی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران، n.nasihat@cfu.ac.ir